Nota biograficzna

Krzysztof Zaremba urodził się 7 stycznia 1958 r. w Radomiu. Na etapie nauki w szkole podstawowej zajął I miejsca w olimpiadach: matematycznej i fizycznej oraz II miejsce w międzynarodowych zawodach matematycznych w Magdeburgu. Egzamin maturalny zdał w radomskim VI Liceum Ogólnokształcącym im. J. Kochanowskiego. W 1976 r. został przyjęty, jako laureat Olimpiady Fizycznej, na Wydział Elektroniki Politechniki Warszawskiej. W 1981 r. ukończył studia z wyróżnieniem i z Nagrodą Specjalną Sekretarza PAN za wybitne wyniki w nauce i został zatrudniony w Instytucie Radioelektroniki, w Zakładzie Elektroniki Jądrowej. Stopień doktora nauk technicznych w dziedzinie elektroniki uzyskał w 1990 r. na podstawie rozprawy pt. „Detektor elektronów konwersji z podwójnym obszarem wyładowań do spektrometrii efektu Mössbauera”, a stopień naukowy doktora habilitowanego w 2003 r., za monografię „Wybrane radiacyjne metody badania składu tkanek i płynów ustrojowych”. Tytuł profesora uzyskał w 2012 r. Obecnie jest zatrudniony w Instytucie Radioelektroniki i Technik Multimedialnych, od 2014 r. na stanowisku profesora zwyczajnego (obecnie profesora).

Zainteresowania badawcze i konstrukcyjne K. Zaremby leżą na pograniczu elektroniki i fizyki - dotyczą elektroniki jądrowej, głównie - konstrukcji detektorów promieniowania i systemów pomiarowych stosowanych w badaniach radiacyjnych. Prowadzi także badania w obszarze inżynierii biomedycznej. Początkowo zajmował się medycznymi zastosowaniami rentgenowskiej analizy fluorescencyjnej, później - technikami obrazowania medycznego, a także zagadnieniami analizy danych w genomice i proteomice.

W latach 1989-90 K. Zaremba przebywał na stypendium w CERN (Genewa) i nawiązał trwałą współpracę z tym ośrodkiem naukowym. Od 1989 r. jest jego członkiem, od 1996., kiedy we współpracę z centrum włączył swój zespół badawczy - ze statusem Team Leader. Brał udział w budowie i realizacji eksperymentów NMC, SMC i COMPASS realizowanych w CERN, zajmując się konstrukcją detektorów (komory słomkowe, detektory pozycyjne oparte na światłowodach scyntylacyjnych) i systemów elektronicznych, ale także tworzeniem narzędzi analizy danych eksperymentalnych. W latach 2004-08 zespół K. Zaremby współpracował z eksperymentem CBM w GSI Darmstadt, a w 2007 r. włączył się w realizację eksperymentu fizyki neutrin T2K (Tokai, Japonia), którego osiągnięcia zostały uhonorowane w 2015 r. nagrodą Nobla dla prof. Takaaki Kajity. W latach 2012-16 brał udział w eksperymencie ICARUS (Gran Sasso, Włochy). Udział w wymienionych wyżej eksperymentach realizowany był, i jest, w ramach 16 kierowanych przez K. Zarembę projektów międzynarodowych.

K. Zaremba jest autorem lub współautorem ponad 200 publikacji naukowych, w tym ponad 170 z listy JCR, a także kilkunastu raportów technicznych opublikowanych w ośrodkach zagranicznych. Jest autorem wielu ekspertyz. Kierował lub kieruje 24 projektami badawczymi, 3 projektami konstrukcyjno-wdrożeniowymi, brał też udział w 22 innych. Był promotorem 7 doktoratów, w tym 5 wyróżnionych. Za osiągnięcia badawcze, techniczne i organizacyjne był nagradzany przez Rektora Politechniki Warszawskiej (dziesięciokrotnie) i Ministra Edukacji Narodowej.

W dniu 28 maja 2020 roku liczba cytowań jego publikacji wynosiła wg. bazy Web Of Science 9669 (bez autocytowań – 8961), średnia liczba cytowań na artykuł – 56,9, a indeks Hirscha – 48. Według bazy Scopus: 10406 cytowań (6664 bez autocytowań) i h-index równy 50. Google Scholar podaje liczbę cytowań 19898 (9604 bez autocytowań), a h-index równy 60.

Krzysztof Zaremba bierze aktywny udział w działalności organizacyjnej. Od 2012 r. jest dziekanem Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych PW. W latach 2004-16 był kierownikiem Zakładu Elektroniki Jądrowej i Medycznej. Pełnił wiele funkcji w ciałach kolegialnych i zespołach zadaniowych Uczelni. Był m.in. członkiem Komisji Rady Wydziału ds. Rozwoju Wydziału (2005-08), Pełnomocnikiem Dziekana ds. Kierunku Studiów Inżynieria Biomedyczna (2008-12), Zastępcą Dyrektora ds. Nauki Instytutu Radioelektroniki (2002-04), kierownikiem Dziekańskiej Komisji ds. Finansowych (2002-12) i członkiem Senackiej Komisji Mienia i Finansów (2005-) (od 2016 roku – przewodniczącym). Był członkiem zespołu przygotowującego wniosek o przyznanie Politechnice Warszawskiej statusu Uczelni Badawczej (2018-19).

Poza uczelnią pełnił funkcję Prezesa Oddziału Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Fizyki Medycznej (2002-11) oraz członka Zarządu PTFM (2005-11). Jest też członkiem Komitetu Redakcyjnego czasopisma „Polish Journal of Medical Physics and Engineering” (2007-). Był członkiem Komisji Inżynierii Biomedycznej Komitetu Fizyki Medycznej, Radiobiologii i Diagnostyki Obrazowej PAN (2007-11), członkiem Komitetu Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej PAN (2016-20) i Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji PAN (2020-). Był lub jest członkiem Rad Naukowych: Instytutu Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej (2015-18), Narodowego Centrum Badań Jądrowych (2015-17), Instytutu Chemii i Techniki Jądrowej (2017-21), Przemysłowego Instytutu Motoryzacji PIMOT (2017-19). Dwukrotnie był powoływany do ministerialnych zespołów eksperckich: zespołu ds. kosztochłonności kształcenia (2010) i zespołu do spraw analizy systemów finansowania szkolnictwa wyższego i nauki (2016).

W ramach pracy dydaktycznej przygotowywał i realizował zajęcia w kilkunastu laboratoriach specjalistycznych. Opracował i prowadził wykłady: „Sztuczne Sieci Neuronowe w Medycynie”, „Sieci Neuronowe w Zastosowaniach Biomedycznych”, „Radiologia z Nukleoniką”, „Aparatura Medyczna” dla WUM oraz „Wybrane Techniki Obrazowania Medycznego” dla doktorantów PW. Do końca 2019 r. wypromował 45 magistrów i 30 inżynierów. Pełnił m.in. funkcje: członka Komisji ds. Studiów w Języku Angielskim (1991-2002); członka Komisji Kształcenia (1999-2002) i Wydziałowej Komisji Akredytacji Przedmiotów (2006-09) oraz Pełnomocnika Dziekana ds. Kierunku Studiów Inżynieria Biomedyczna (2008-12). Dwukrotnie został wyróżniony przez studentów „Złotą Kredą” (2009 i 2012) za dwa różne wykłady.

Jest żonaty, ma dwoje dzieci i trójkę wnuków. Włada czynie językami angielskim i rosyjskim. Uprawia siatkówkę, narciarstwo i turystykę rowerową. Interesuje się literaturą, muzyką, filmem i fotografią.